हराएको मान्छे

Humans, they are not tired. They invent and they just keep on inventing and discovering. The new discovery, Gravitational Wave is the most remarkable discovery. The theory that was predicted by Einstein nearly 100 years ago has come into existence. Thanks to the LIGO team for this discovery. The discovery has led us to the future which would take us to past. We can look into the past. The Gravitational wave which was undetected has now been detected. These waves are not just the wave we knew till now. This wave leads us to future discovering all the major events taking place in the universe. The event that took place around billion light years away. The event was collision of two black holes. The sound was produced when two black holes collided. This sound was recorded by team LIGO who were researching about the waves. From the Big Bang to Gravitational wave people have been working to find the mystery of universe. The theory of Big Bang, the theory of tidal waves, theory of p...

Anarchism is the last destination of all the time.But to reach the anarchism there are many steps.  The study of Anthropology reveals that during the stone age , Barbarism was the most practiced system. Barbarism, the system lacks technology, culture , economic development and the sophisticated way of living life. People used to hunt animals and finished it. They were not saving the animal food for future. They killed and used the animal for food. With the invention of fire and different hunting materials , the people were able to hunt the dangerous animals. The people knew that if 3 people would take down animal, they were safe and human life may be safe during hunt. So they started lining in groups. They started farming and they started to grow vegetables in the land. People captured many acres of land and started farming.This act is Feudalism. Feudalism , the system where the people started capturing land and starting business. The people started living in groups....

पुरानो बाकस  एकाक्सी आज मलाई पुरानो बाकसको याद आयो । कता राखे कता ? खोजिराछु मैले मेरो पुरानो बाकस । सबै मेरा यादहरु थुनिएर राखिएको बाकस आज अलपत्र भयो । सबै तिता मिठा पलहरुको सङ्गालो मेरो आत्मिय बाकस आज अलपत्र पर्‍यो । हो, मैले नै सम्हालेर नराखेको हो । मैले नै आफै अलपत्र पारेको हु ।  आखिर यादहरुको के काम ? चोट मात्र दिने यादहरुको बाकस हराउनु मेरो लागी एकदम राम्रो हो । चोटैचोटले भरिएको बाकसले के नै गर्छ र ? मात्र दिन्छ पिडा र दुख । कती सहनु दुख र पिडा ? बाकस हरायो ,अब म खोज्ने छैन मेरा यादहरु कैद गरिएको बाकस ।   यो सबै सुनेर म छक्क परे । हजुरबुवाको बाकसमा तेस्तो के थियो र ? मेरो उत्सुक्ता बढ्यो । मेरो इछ्या थियो हजुरबुवालाई सोध्ने तर सोध्न मन लागेन । फेरी हजुरबुवालाई पिडा भयो भने , म सँग रिसाउनु भयो भने , म सँग कैले बोल्नुभएन भएन भने म के गर्नु ? मैले मेरा सबै प्रश्नहरु छाडे । 

आश लाग्दो समय  लामो समय पस्चात नेपाल अन्डर १९ बिस्व कपको क्वाटरमा प्रवेश गरेको छ । भूकम्पले किचिएको , राजनीतिले थिचिएको र भारतले मिचिएको हाम्रो प्यारो देशलाई देशका कर्णधारले बिस्व सामु हाम्रो देशलाई बलियो प्रस्तुत गरेका छन । नेपाली टोलीलाई आजको जितको  धेरै धेरै शुभकामना । चारै तिर आशै-आश को माहोल छ ।    जय नेपाली क्रीकेट !  जय देश !

लोडसेडिङ   "आमा ! आमा !! बत्ती जान आटिसक्यो हजुरले पानी बसाल्नु भयो ?",मैले सोधे । आमाले हतार-हतार एक भाडो पानी बसाल्नु भयो । पानी बर्खरै के बसाल्नु भाथ्यो बत्ती झ्यापै गयो ।"नानी अब कसरी नुहाउछस ?",उहाले सोध्नुभयो । "हाहा ! आमा ,यतिका दिन नुहाकै छैन ,आज एक दिन किन नुहाउनु ।",मैले हास्दै उत्तर दिए ।" त सार्है भएछस बाबु ।पहिले सानामा त आफै उठ्थिस्,नुहाउथिस र हाम्लाई चिया खुवाउथिस ।ऐले हेर सबै बानी कता हरायो ?", आमाले भन्नुभयो । साचै मेरा सबै बानी हराए । खै कता हराए ? ठुलो हुँदै गएपछी सबै बानिहरु हाराउदा रैछन । दिन दिनै  लोडसेडिङ  बढे जसरि नै सबै मेरा बानिहरुमा पनि  लोडसेडिङ  नै लाग्यो । को अन्त्य त हुन असम्भव छ तर बानिहरु फेरी लगाउन सकिन्छ । भनिन्छ राम्रो मान्छे होईन असल मान्छे बन्नुपर्छ ।असल मान्छे बन्न राम्रा बानिको थालनी गर्नुपर्छ ।  हाम्रो बानिमा  लोडसेडिङ   लगाउनु हुन्न ।   आजै देखी र अहिले देखिनै राम्रा बानिको थालनी गरेर हाम्रो लोडसेडिङ  ग्रशित बानिहरु हटाउनु पर्छ ।     

थाहा छैन मलाई आफ्नो परिचय कसरी दिउ भनेर ? आज सम्म पनि मैले आफ्नो परिचय बनाउन सकेकै छैन । त्यही परिचय बनाउन एता काठमाडौं तिर आको हु म झापा बाट र अझै आफ्नो परिचय बनाउन खोज्दै छु ।  आफ्नो बारेमा भन्नु पर्दा म आफुलाई मिहिनेती ब्यक्ती भन्छु जो परिचय बनाउन खोजिराछ । बाबा र आमा दुबैले हरेक पल हरेक बेला मेरो साथ दिनुभाछ । मेरा पहिलो सिक्षक वाहाहरु नै हुनुहुन्छ ।मेरा गुरुवर्गहरु पनि एकदम मिलनसार र त्यही मिलनसार हुन सिकाउनु भयो र आज सम्म म मिलनसार नै छु जस्तो लाग्छ ।  मेरा मित्रहरु जसले मेरो साथ कैले छाडेनन म धेरै खुशी छु र धन्यवाद भन्न चाहन्छु । जिवनको पुर्वार्धमा कै नगरे पनि अब उत्तरर्धामा केहि त गर्छु । म साहित्यकार होइन । म साहित्यकारहरु जस्तो लेख्न सक्दिन । तर म केहि त लेख्छु आफ्नो तरिकाले,आशा छ हजुरहरुले केइ सल्लाह सुझाव दिनुहुन्छ होला । मेरो लेखन उत्कृष्ट नभए पनि आसा राख्छु हजुरहरुले पढ्दिनु हुन्छ होला ।ब्यकारणमा त्रुटिहरु आयो भने माफ गर्दिनु होला । -  अग्निप्रभा