नटुंगीने यात्रा

भाग - १ 


 केशरबारी 

घाम अस्ताउँदै छ । आकाश रातो-पहेलो हुँदै छ । चराहरु आफ्ना बासस्थान तर्फ फर्कदै छन । गाईबस्तु पनि गोठ तिर जाँदै छन । सधैँ झैँ आज पनि बाटामा चुरोट खाँदै रमेश सिर हिड्दैँ छन । बिगतका दिनहरु समझ्दैँ उनि मनमनै हराउँछन । क्यान्सरले पीडित उनले चुरोट खाएको ४० बर्ष भयो । २० बर्ष देखी चुरोट खान सुरु गरेका उनि माध्यमिक तह सम्म केशरबारी विध्यालयमा पढ्आउँछन । ६० बर्ष पुगेका उनको एक छोरा र दुई छोरी छन् । छोरीहरुको त उनले विवाह गरे तर छोरो भने अझै पढ्दैछ , डिग्री । घरमा आमासँग बस््ने उनको पिताजिको  उनि सानै हुँदा देहावसन भएको हो । बिहे पनि उनले १५ बर्षको उमेरमा नै गरे । 
आज उनले जागिर बाट अवकाश प्राप्त गरे तर मन चै उनको अझैँ जागिर खोज्न तिरै छ । पेन्सन त उनले पाउने नै हूँन तर उनलाई बेकामे भएर बस्न भने मन छैन । सानै बाट जाँगरिलो उनि बिहान बेलुका वस्तु चराउँथे भने दिउसो विध्यालय जान्थे । दुई दाजु र एक भाई छन् उनका तर सबै नेपालाँ छन् । उनि चैँ गाँउमा नै बस्न रुचाउँछन । भाइ भने सवारी चालक छ । जेठा दाजु वखिल छन् र माईला दाई भने सानो पसल थापेर बसेका छन् । सबैलाई माया गर्छन् उनी । सबैको लोकप्रिय गुरुबा थिए । विद्यार्थीहरु पछी गएर म हजुर जस्तै हुन्छु ल सर भन्ने गर्थे । सामाजिक कार्यमा पनि उनको रुची छ । गाउँमा बनबिरुवा संरक्षण गर्नुपर्छ, पानीको मुहान सफा राख्नु पर्छ दिसा पिसाब गर्दा चर्पिमा गर्नु पर्छ भन्ने उनले गाउँमा भन्छन् । उनको बिचारलाई मान्छेहरुले आत्मसाथ गरेर हप्ता मा दुई दिन सफा गर्ने र बोटबिरुवा रोप्ने गर्छन् । समाजमा उनको एउटा छुट्टै पहिचान छ ।  

 हुन त दाजुले उनलाई नेपाल नबोलाएको पनि होईन तर उनलाई गाउँ नै प्यारो लाग्छ । अब त उनको जागिर पनि सकियो । उनि अब क गर्ने भनेर सोच्दै अघी गैरहेका थिए एक्कासी ठेस लागो उनलाई र उनी मुसुमुसु हाँस्दै घर तिर हिँड्छन् । पत्नि,आमा र छोरासँग भलाकुसारी पनि गरे । उनि दुई चार दिनका लागी नेपाल जाने र फर्किने कुरा गरे र सबैले माने । उनी नेपाल जाने दिन घरमा एक्छिन रुवाबासी चल्यो । कहिले कतै नहिडेँका उनि एक्कासी नेपाल जान आँत्दा आँशु खसिहाल्छ नि । जीवनको तराजुमा एक पलामा सुख र अर्कोमा दुख हुन्छ,तर यो तराजु कैले स्थिर हुँदैन,घरी एकातिर पल्टिन्छ त घरी अर्कातिर । 

 गाडी चढेर उनी हाथ हल्लाउँदै लाग्छन । गाडी देखिन्जेलसम्म श्रीमती र आमाले बाटा हेरी रहन्छन् । गाडी आँखा बाट बिलाए पछी फेरी आफ्नो काम गर्न थाल्छन । 

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

समय

समय परिवर्तन्शील छ । घडीको सुई घुमेजस्तै जीवन पनि घुमिरहन्छ । तर घडीको सुई एउटा दिशा तिर बाट मात्र घुम्छ तर हाम्रो जीवन जतातिर पनि मोडिन सक्छ । जीवन र घडीलाई हेर्दा एउटा मात्र कुरा मिल्छ त्यो हो जसरि घडी घुमेर पहिलेकै ठाँउमा पुग्छ हाम्रो जीवन पनि एकदिन अन्तिम अवस्थामा घुमेर तिनै पुग्छ जहाँ बाट सुरुभएको थियो, नांगो हुँदै । जीन्दगी रथको पाङ्रा जस्तै हो घुमिरहने । रथ तब सम्म कुद्छ जब पाङ्रा कुद्छ र पाङ्रा समय सँगै खिईदै जान्छ र रथ कुद्न छाड्छ । हाम्रो जीवन पनि थ्याक्कै  रथको  पाङ्रा जस्तै हो, एकदिन कुद्न छाड्छ र हामी बिलिन हुन्छौ । समयलाई हामिले लाखौँ कोसिश गरेपनी जित्न र समयलाई छल्न सक्दैनौँ । जसले छलकपट गरेर समयलाई जितेर अघी जान्छ तेस्लाई समय आफैँले पछी पार्छ । तर यो हैन कि हामी समय भन्दा सधै पछी हुन्छौँ , समय सँग हामी चल्न पनि सक्छौ । समय आनुसार हामी परिवर्तन पनि गर्न सक्छौ । समयले हामिलाई मार्ग देखाउँछ । समयको साथी भएर हिंड्न सक्नेहरुले आज धेरै कुरा गरिसकेका छन । बखान गरेर साध्य छैन मैले जो जो समय सँग हिँडेर शिखरमा पुग्न सफल भएका छन्  । ठुलाठुला ...
Read more

भोटको कसरत कि विकाश्को ?

सरकारले मिठा मिठा कुरा गरेर जनतालाई भुलाएको यस्पल्ट मात्र होईन । पहिले पनि धेरैको सरकार हेरियो । सबैले अहिलेको सरकारको जस्तै मिठा मिठा कुरा गरे  तर कुरा मात्र मिठा काम भने सबै तिता । हो , नेपाल मा धेरै कुराको सम्भव छ । जलबिधुत देखी लिएर जहाँज चन्द्रमामा पनि पुर्याउने कुरा सम्भव छ । तर कस्तो बिडम्ब्ना यहाँ सबै कुरामा राजनीति त घुसाउनै पर्‍यो । अब एमालेको सरकार छ,भनेपछी सबै तिर एमालेकै मान्छेहरु हाल्नु पर्‍यो । न त्यो मान्छेको कुनै क्षमता हेरिन्छ न त कुनै अनुभव पत्र नै , मात्र हेरिन्छ सदस्यताको प्रमाण । बोल्ने बेला त जस्ले पनि बोल्छ नि,  गर्ने बेला सबै बिरामी भएको नाटक गर्छन् , एउटाले अर्कोलाई गर्न दिदैन भनेर दोष दिदै बस्छन् । गर्ने नै हो भने , आजै देखी गर्न सुरु गर्ने हो । अब २ बर्ष भित्र गर्ने हो भनेर बस्ने मात्र होईन, तेही दिन देखी गरेर देखाउने हो भने चै बिश्वास हुन्छ । तुईन हटाउने भनेको कती भयो ? कातिवटा तुईन हट्यो ? कताकता को तुईन हट्यो ? प्रोजेक्टको बिवरण कता छ ? प्रोजेक्ट कस्ले गर्दै छ ?  यो सबैको प्रश्नको उत्तर चै नदिने मात्र यो गरिन्छ त्यो गरिन्छ भनेर बस्...
Read more

Road To Anarchism

Anarchism is the last destination of all the time.But to reach the anarchism there are many steps.  The study of Anthropology reveals that during the stone age , Barbarism was the most practiced system. Barbarism, the system lacks technology, culture , economic development and the sophisticated way of living life. People used to hunt animals and finished it. They were not saving the animal food for future. They killed and used the animal for food. With the invention of fire and different hunting materials , the people were able to hunt the dangerous animals. The people knew that if 3 people would take down animal, they were safe and human life may be safe during hunt. So they started lining in groups. They started farming and they started to grow vegetables in the land. People captured many acres of land and started farming.This act is Feudalism. Feudalism , the system where the people started capturing land and starting business. The people started living in groups....
Read more